#LiveReport

 Ένα αφιέρωμα στη μεγάλη συναυλία που έδωσε ο Κωστής Μαραβέγιας στο Γκάζι, την Παρασκευή 23 Ιουνίου

Πληθώρα κόσμου προσήλθε στο Γκάζι για να ακούσει και να χορέψει στο ρυθμό του Μαραβέγια, ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενά του άγγιξε τις 7000 (αριθμός σχεδόν διπλάσιος απ’ όσο μπορεί στην πραγματικότητα να φιλοξενήσει ο χώρος) και σε συνδυασμό με την έντονη ζέστη και άπνοια καθιστούσε οριακά επαρκής τις συνθήκες για τον κόσμο.

Αφού ο περισσότερος κόσμος μπήκε, τα φώτα άνοιξαν και μας φώτισαν μια σκηνή γεμάτη με ψηλά δέντρα! Ένα σκηνικό το οποίο μα θύμισε περισσότερο κάτι από τροπικό δάσος παρά από καλοκαιρινό live. Ανέβηκε ο Κωστής και το πρόγραμμα ξεκίνησε αμέσως. Στο συγκεκριμένο live, ακούσαμε πιο πολύ τραγούδια από την τελευταία του δισκογραφική δουλειά, με όνομα «Κατάστρωμα» κάνοντας όμως και μια γρήγορη επανάληψη και στα παλιά του τραγούδια. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας υπήρχαν μερικά τεχνικά λαθάκια, τα οποία όμως αντιμετωπίστηκαν με το μοναδικό και χιουμοριστικό τρόπου του Κωστή.

Ο Κωστής είχε αναμφισβήτητα πολύ καλή σκηνική παρουσία και πολύ καλή επαφή με το κοινό! Πριν από κάθε τραγούδι του κάτι είχε να μας πει. Μια ιστορία από τη ζωή του, ένα μήνυμα για το κοινό, ένα γέλιο, ένα παλαμάκι, ένα ρυθμό, λίγη αγάπη και λίγο ρομαντισμό. Παρά τις δύσκολες συνθήκες για το κοινό, κατάφερε και να μας ξεσηκώσει, αλλά κυρίως να μας συγκινήσει τόσο με τα τραγούδια του, όσο και με αυτά που μας έλεγε πριν από το κάθε ένα…

 

 

 

 

 

 

 

Οι μουσικοί που πλαισίωσαν τον Κωστή Μαραβέγια ήταν οι εξής:

Νίκος Αγγλούπας (Μπάσο)
Άγγελος Αγγελίδης (Ηλεκτρική κιθάρα)
Jim Staridas (Τρομπόνι)
Κρίτωνας Μπελλώνιας (Κρουστά – τύμπανα)

 

Σε γενικότερες παρατηρήσεις, αυτό που μας κάνει εντύπωση και στις live εμφανίσεις του αλλά και στις δισκογραφικές του δουλειές, είναι ότι προσπαθεί να ξανά γεννήσει ένα ξεχασμένο ήχο, που είχε βασιλέψει στην Ελλάδα την δεκαετία του 60’ και του 70’. Ομολογουμένως, καταφέρνει περίτρανα να εκμοντερνίσει αυτόν τον ήχο με το ακορντεόν του, αλλά και με το αρμόνιό του σε ήχο Farfisa organ και Hammond organ.

Τα τονωτικά σόλο του εξαιρετικά ταλαντούχου Jim Staridas στο τρομπόνι, μεταμόρφωναν το σκηνικό σε ένα ξέφρενο πάρτι  ενώ παράλληλα έδιναν μια άλλη διάσταση στον ήχο του νεαρού συνθέτη.
Κλείνοντας, ο Μαραβέγιας μας επιφύλασσε την έκπληξη του εφέ με τον άφθονο χαρτοπόλεμο, που εκτοξευόταν κατά τη διάρκεια του τελευταίου του κομματιού “Τσαλαπατώ”, σε μια πολύ καλή του ερμηνεία, αφήνοντάς για το φινάλε, ίσως νοσταλγική γεύση και μια διάθεση διαφυγής από το “συνηθισμένο”.

 

Γράφουν οι: Νικόλας Αραχωβίτης & Σταμάτης Πιτσάκης.
Φωτογραφικό υλικό από τους:
Λίνα Μπαλάφα, Νικόλας Αραχωβίτης & Σταμάτης Πιτσάκης.