Αποτέλεσμα εικόνας για κυπριακό

Σε ναυάγιο φαίνεται να οδηγούνται οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος που συζητούνται τις τελευταίες μέρες στη Γενεύη. Το κλίμα ευφορίας που είχε δημιουργηθεί, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, για μία λύση μοναδική και ιστορική φαίνεται να απομακρύνεται και να καθίσταται ουτοπικό, με βασική αιτία την αδυναμία κατανόησης της πολιτικής Ερντογάν.

Τί περιμένει η ελληνική πλευρά;

Οι ελληνικές κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου βάζουν ως βασική παράμετρο το γεγονός της υποχώρησης της Τουρκίας σε κρίσιμα ζητήματα. Συγκεκριμένα στην αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, την επιστροφή εδαφών στους ελληνοκύπριους (π.χ Μόρφου) και την κατάργηση των εγγυήσεων. Το θέμα των κατοχικών στρατευμάτων αποτελεί βασικό κομμάτι της διαπραγμάτευσης καθώς δεν νοείται κράτος – μέλος της Ε.Ε να βρίσκεται εν μέρη υπό κατοχή.

Τί ζητάει η τουρκική πλευρά;

O Τουρκοκύπριοι με την υποστήριξη της Τουρκικής κυβέρνησης ζητούν να κατέχουν το 29,2 % της εδαφικής επικράτειας της Κύπρου ( και όχι το 28,2 % που προτείνουν οι Έλληνες), την διατήρηση των εγγυήσεων άρα και την παραμονή μέρους του Τουρκικού στρατού και εναλλασόμενη προεδρία. Η Τουρκία δεν αποδέχεται την Ε.Ε ως  εγγυητή της ασφάλειας των δύο κοινοτήτων του νησιού.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κυπριακό χαρτες

(χάρτης που προτείνουν οι Ελληνοκύπριοι)

Γιατί υπάρχει αδυναμία σύγκλισης; 

Την ίδια ώρα η Τουρκία βρίσκεται στο εσωτερικό της σε πολύ δύσκολη θέση. Ο Ερντογάν έχει να αντιμετώπισει την διολίσθηση της τουρκικής οικονομίας και την υποτίμηση του νομίσματος, την ολοένα και αυξανόμενη απειλή της τρομοκρατίας αλλά και την προσπάθεια του να περάσει τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα τον κρατήσουν στην εξουσία μέχρι και το 2029. Όσον αφορά τα εξωτερικά, η Τουρκία δεν έχει λάβει αυτά που θέλει στην Συρία και στο Ιράκ μένοντας εκτός από τους διεθνείς παίκτες που λαμβάνουν μέρος στη μεσανατολική σύρραξη. Η Κύπρος λοιπόν αποτελεί το βασικό διαπραγματευτικό χαρτί της Τουρκίας.

Παρ΄όλα αυτά, ο Ερντογάν θα μπορούσε να επιβάλλει στο εσωτερικό μια λύση για το Κυπριακό μετριάζοντας τις εσωτερικές αντιδράσεις κάτι που έχει και στο παρελθόν με την αναθέρμανση των σχέσεων με το Ισραήλ, την αναδίπλωση με την Ρωσία αλλά και την κυβίστηση με το καθεστώς Άσαντ. Ωστόσο ο Ερντογάν βρίσκεται στη φάση υλοποιήσης του σχεδίου του για την τροποποίηση του συντάγματος για το οποίο θα χρειαστεί τις ψήφους των Εθνικιστών για να αποφανθεί στο τέλος ο λαός μέσω δημοψηφίσματος. Όλα τα κόμματα της Τουρκίας πέραν του φιλοκουρδικού κόμματος έχουν κοινή άποψη για το κυπριακό και η δημόσια γνώμη είναι πολύ συντηρητική σε περιπτώσεις που η Τουρκία υποχωρεί.

Επομένως, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για την Τουρκία του Ερντογάν να αποδεχθεί την απόσυρση των στρατευμάτων της από την Κύπρο ή την παράδοση εδαφών στους Ελληνοκυπρίους την ίδια ώρα που αμφισβητείται η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο. Θα ήταν επισφαλές για τον Τούρκο πρόεδρο να φανεί οτι η Τουρκία υποχωρεί και ιδιαίτερα από την Κύπρο όπου έχει χτιστεί τόσα χρόνια η πεποίθηση της κυριαρχίας στο βόρειο κομμάτι και της προστασίας των 100.000 Τούρκοκυπρίων.

Οι παγίδες μίας λύσης

Το βασικό όπλο που έχει ο κυπριακός ελληνισμός είναι η διεθνής αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ισότιμου και ανεξάρτητου κράτους, μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε. Οι χειρισμοί θα πρέπει να είναι προσεχτικοί, να μην επιτραπεί κάτω από συνθήκες συναισθηματικής πίεσης αλλά και αφέλειας να χαθεί αυτό το προνόμιο αλλά και άλλα, εις βάρος των Ελληνοκυπρίων. Το θέμα της εναλλασόμενης προεδρίας αποτελεί αγκάθι καθώς δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στον κόσμο και είναι άγνωστο αν θα καταφέρει να λειτουργήσει εν τέλει προς όφελος μόνον των Κυπρίων πολιτών  και όχι άλλων συμφερόντων (Τουρκία). Η Τουρκία θέλει να βγεί κερδισμένη και όχι ζημιωμενη, ανεξάρτητα από την λύση.

Τέλος τα λόγια του αείμνηστου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου πρέπει να αποτελέσουν παρακαταθήκη για όσους οραματίζονται μια δίκαιη και αμοιβαία λύση: ΄΄Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, δεν θα παραδώσω κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σ΄αναζήτηση κηδεμόνα…΄΄

 

 

mm

Γεννηθείς τον Οκτώβρη του ’96 εν Αθήναις. Σπουδάζω στο τμήμα των Διεθνών Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Πάντειου Πανεπιστημίου.
Αγαπώ την αρθρογραφία και το ραδιόφωνο ενώ λατρεύω τα βιβλία και τα ταξίδια.