Αποτέλεσμα εικόνας για σκοπια και ελλαδα

Ένα από τα χρόνια ζητήματα που αποσχολούν την ελληνική διπλωματία είναι η ονομασία της γείτονος χώρας, της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, η οποία αυτοαποκαλείται «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Οι σλάβοι των Σκοπίων για να κρατήσουν την ενότητα της χώρας λόγω της μεγάλης μειονότητας των αλβανών επενδύουν για χρόνια σε εθνικιστικές κορώνες περί ύπαρξης σλαβομακεδονικού έθνους ταράζοντας όμως τις διμερείς τους σχέσεις με την Ελλάδα.

 Ιστορική αναδρομή

Η περιοχή της f.Y.RO.M γεωγραφικά ανήκει στην Μακεδονία και συγκεκριμένα στην Μακεδονία του Βαρδάρη. Πολιτιστικά και ιστορικά ουδεμία σχέση έχει με την αρχαία Μακεδονία καθώς οι σλάβοι κατέβηκαν στην περιοχή κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Η περιοχή  το 1913, με την  Συνθήκη του Βουκουρεστίου, δώθηκε στην Σερβία ως νικήτρια χώρα κατά τον β΄Βαλκανικό Πόλεμο. Τα ελληνο – σερβικά σύνορα με διμερή επιτροπή καθορίστηκαν έτσι ώστε η Βόρεια Μακεδονία μέχρι την Στρώμνιτσα και το Μοναστήρι να προσαρτηθεί στο Σερβικό Βασίλειο.

Μετά την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του Άξονα, η ομοσπονδία απέκτησε σοσιαλιστικό χαρακτήρα και η περιοχή ονομάστηκε το 1945 Λαική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η οποία αποτέλεσε μέχρι και το 1991 μια από τις έξι δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας.

Η διαχείριση της ελληνικής διπλωματίας

Το πρόβλημα έλαβε διαστάσεις όταν τον Σεπτέμβριο του 1991, η αυτοαποκαλούμενη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» πραγματοποιεί δημοψήφισμα για την απόσχιση της από την Γιουγκοσλαβία κατά το οποίο ο λαός τάσσεται με 65% υπέρ της ανεξαρτησίας. Έξι μήνες μετά, στην Αθήνα γίνεται σύσκεψη των τότε πολιτικών αρχηγών δηλαδή των,  Κ. Μητσοτάκη, Α. Παπανδρέου, Μ. Δαμανάκη και Α. Παπαρήγα υπό την προεδρία των ΠτΔ Κωνσταντίνου Καραμανλή.  Στην σύσκεψη συμφωνείται μια ονομασία που να μην έχει την λέξη «Μακεδονία» ή τα παραγωγά της.

Τον Δεκέμβριο του 1992, η πρόταση Πινέιρο ήταν το Νοβαματσετόνια, δηλαδή Νέα Μακεδονία κάτι το οποίο δεν έφερε θετικά αποτελέσματα ενώ προκάλεσε και την ρίξη του υπουργού των εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Το 1993, ακολουθεί το σχέδιο των Βανς και Οουεν ως διαμεσολαβητές να προτείνουν πάλι το όνομα «Νέα  Μακεδονία» αλλά τα Σκόπια το απορρίπτουν. Το 2005, ο Μάθιου Νίμιτς προτείνει την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας των Σκοπίων» αλλά τα Σκόπια απορρίπτουν πάλι την πρόταση.

Έτσι, μέσα από αυτό το αδιέξοδο η ελληνική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή το 2008 στην Σύνοδο του Βουκουρεστίου, θέτει βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.

Τα τελευταία χρόνια το ζήτημα έμενε παγωμένο αλλά φαίνεται πως η νέα κυβέρνηση του Ζάεφ δείχνει θετικά σημάδια ως προς την εξεύρεση λύσης. Βέβαια, η επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων οφείλεται στους δυτικούς σχεδιασμούς περί ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. στα πλαίσια της επιρροής της Δύσης στα Βαλκάνια ως αντίβαρο στις ρωσική κάθοδο

Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία

Η Ελλάς θα πρέπει να αδράξει την ευκαιρία  των διεθνών εξελίξεων και της νέας σκοπιανής κυβέρνησης και να προτείνει μια ονομασία που να ικανοποιεί όλες τις εθνικές ομάδες του κρατιδίου. Επομένως, μια ονομασία που θα καθιστά το ζήτημα της ονομασίας λήξαν και επωφελές για τις δύο πλευρές θα ήτο το «Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία» με δύο ομόσπονδες περιοχές αυτην της αλβανικής και εκείνης της λεγομένης Μακεδονίας του Βαρδάρη. Στο διεθνές επίπεδο η χώρα θα λέγεται Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία και στα διαβατήρια θα αναγράφεται η εθνότητα αλβανική ή σλαβική. Η διεθνής κοινότητα έχει ήδη εμπειρία με την Κεντροαφρικάνικη Δημοκρατία.

Η επίλυση του ονόματος είναι βασικό θέμα για την ασφάλεια  και την συνεργασία στην περιοχή αλλά όχι με ερασιτεχνικό και για ψηφοθηρικό σκοπό. Η Ελλάδα έχει συμφέρον να στηρίζει την ύπαρξη του κρατιδίου των Σκοπίων έτσι ώστε να φρενάρει τον αλβανικό εθνικισμό και την επιρροή της Βουλγαρίας στην περιοχή. Βασική επιδίωξη της ελληνικής διπλωματίας είναι να αντιμετωπίσει τις απειλές εξ ανατολάς, δηλαδή τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Κύπρο. Είναι βασικό η χώρα μας να έχει καλές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες στα Βαλκάνια έτσι ώστε να μπορεί να στραφεί κατά των απειλών της ισλαμιστικής Τουρκίας του Ερντογάν.

mm

Γεννηθείς τον Οκτώβρη του ’96 εν Αθήναις. Σπουδάζω στο τμήμα των Διεθνών Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Πάντειου Πανεπιστημίου.
Αγαπώ την αρθρογραφία και το ραδιόφωνο ενώ λατρεύω τα βιβλία και τα ταξίδια.