Φέτος, η 16η μέρα του Απρίλη δεν θα αποτελέσει μέρα γιορτής μόνο για τους Ορθοδόξους, αλλά και για τους Καθολικούς, αφού η μέρα του Πάσχα θα είναι κοινή μετά από πολλά χρόνια για όλους τους Χριστιανούς. 

Τι σημαίνει «Πάσχα»;

Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού. Στον Ιουδαϊσμό καθιερώθηκε ως ανάμνηση της Εξόδου, που ελευθέρωσε τους Εβραίους από την δουλεία και την καταπίεση των Αιγυπτίων. Μεταγενέστερα, ο εορτασμός του Πάσχα υιοθετήθηκε και από τους Χριστιανούς, και αφορούσε τα Πάθη, την Σταύρωση και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Γιατί δεν γιορτάζουν όλοι οι Χριστιανοί το Πάσχα την ίδια περίοδο;

Σύμφωνα με την Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, το Πάσχα θα πρέπει να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη ανοιξιάτικη πανσέληνο, ενώ αν η πανσέληνος γίνει εκείνη την Κυριακή, τότε το Πάσχα θα μεταφέρεται για την αμέσως επόμενη. Με αυτόν τον τρόπο, Χριστιανικό και Εβραϊκό Πάσχα δεν θα συνέπιπταν ποτέ, ενώ το χριστιανικό έθιμο συνδέθηκε και με το αστρονομικό φαινόμενο της πανσελήνου. Οι καθολικοί λοιπόν, γιορτάζουν το Πάσχα τους σύμφωνα με τον κανόνα αυτό, ωστόσο υπολογίζουν την πανσέληνο με βάση το γρηγοριανό ημερολόγιο, μαζί με το σφάλμα που φέρει το μετωνικό σύστημα, προσθέτοντας μερικές μέρες, με αποτέλεσμα η καθολική πανσέληνος να είναι πιο κοντά στην αστρονομική από την ορθόδοξη.

Καθολικοί και Ορθόδοξοι γιορτάζουν μαζί το Πάσχα σπάνια, μόνο όταν η μετώνεια πασχαλινή πανσέληνος συμπέσει από την Κυριακή μέχρι το Σάββατο της ίδιας εβδομάδας.

Φέτος έτυχε να συμβεί αυτό, άρα το Πάσχα είναι κοινό. Η επόμενη φορά μετά το 2017 που θα ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο θα είναι το 2025.

Τι διαφορετικό έχει το Καθολικό Πάσχα; 

Εκτός από την ημερομηνία, το Πάσχα των Καθολικών δεν διαφέρει πολύ από αυτό των Ορθοδόξων. Όσον αφορά την τελετουργία, όπως είναι λογικό, η κάθε Εκκλησία ακολουθεί τις δικές της συνήθειες, ωστόσο τα έθιμα δεν αφορούν τόσο τα θρησκευτικά δόγματα, όσο τις συνήθειες και την νοοτροπία του κάθε λαού. Για παράδειγμα, το βάψιμο των αυγών είναι μια συνήθεια που πραγματοποιείται σε όλες σχεδόν τις βαλκανικές χώρες, αλλά και σε αυτές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Δηλαδή, δεν τα βάφουν μόνο οι Ορθόδοξοι, αλλά και βαθιά Καθολικοί λαοί όπως οι Πολωνοί, οι Τσέχοι ή οι Κροάτες -ακόμη και οι Προτεστάντες Γερμανοί.

Σε διάφορα άλλα κράτη της Ευρώπης, όπως στην Αγγλία και στην Γαλλία κυριαρχεί το έθιμο να κρύβουν σοκολατένιους λαγούς και αυγά, ενώ γνωστό είναι και το έθιμο καψίματος του ομοιώματος του Ιούδα σε καθολικά χωριά της Ιταλίας, όπως και σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και της Κύπρου.

Τέλος, να σημειώσουμε ότι το πλουσιοπάροχο ελληνικό τραπέζι της Κυριακής του Πάσχα δεν συνηθίζεται σε άλλες χώρες. Οι Σουηδοί προτιμούν να έχουν στο τραπέζι τους την ρέγγα, όχι το αρνί, οι Βραζιλιάνοι συνηθίζουν να τρώνε το «Paçoca de Amendoim» (φτιάχνεται από αλεύρι μανιόκας, αλεσμένα φιστίκια, γάλα και ζάχαρη σε σχήμα μπάρας σοκολάτας), οι Ιταλοί το γνωστό πανετόνε, οι Ρώσοι τρώνε το «πάσκα» (μια παραλλαγή του τζιζ κέικ), οι Ισπανοί το κέικ «Mona de Pascua» και οι Μεξικάνοι την πουτίγκα «Capirotada». Γενικά, τα τραπέζια των άλλων χωρών δίνουν έμφαση στα γλυκά, όχι τόσο στο κρέας και στα λοιπά φαγητά.

Όσο και να διαφέρουν τα φαγητά και τα έθιμα, ο σκοπός της γιορτής αυτής είναι κοινός για όλους τους χριστιανούς, και όπως κάθε άλλη γιορτή φέρνει πιο κοντά τους ανθρώπους, περνάει μηνύματα αγάπης και αισιοδοξίας και «φωτίζει» με την Ανάσταση τις καρδιές τους.

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Γεννημένος το 96′ σπουδάζω στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολούμαι με την αρθρογραφία και το ραδιόφωνο, ενώ είμαι μεγάλος φαν των σπορ. Το μεγάλο μου πάθος είναι η κιθάρα, και το τραγούδι.