H Γη μας  δεν είχε πάντα την μορφή που εμείς γνωρίζουμε. Αυτός ο μικρός αλλά εξαιρετικά δυναμικός πλανήτης, έχει αλλάξει αρκετές φορές στο πέρας του γεωλογικού χρόνου για να καταλήξει στην σημερινή του μορφή. Αυτό οφείλεται στην κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών, οι οποίες με την σειρά τους μετακινούν τις ηπείρους, που κάποιες φορές συγκρούονται μεταξύ τους δημιουργώντας υπερ-ηπείρους ή άλλες μικρότερες ηπείρους. Η πρώτη υπερ-ήπειρος που σχηματίστηκε ήταν η Ροδινία, πριν περίπου 750 εκατομμύρια έτη, της οποίας τα κομμάτια αποκολλήθηκαν και ενώθηκαν ξανά σε μια καινούργια υπερ-ήπειρο την Παγγαία, πριν 250 εκατομμύρια έτη, η οποία με την σειρά της κατακερματίστηκε σε επιμέρους ηπείρους.

Η πρώτη ήπειρος της γης ήταν η υπερ-ήπειρος Ροδινία, πριν 750 εκατομμύρια έτη. Στοιχεία για την ύπαρξη της είναι σχετικά περιορισμένα, ωστόσο κάποια πολύ βασικά τα παίρνουμε τόσο από την μελέτη των πετρωμάτων και των απολιθωμάτων (μετακίνηση οργανισμών), όσο και από την μελέτη του παλαιομαγνητισμού (καταγράφει τον παλαιοπροσανατολισμό και την τοποθεσία ενός ηπειρωτικού τεμάχους), και του παλαιοκλίματος (προσδιορίζει τις παλιαοσυντεταγμένες των ηπειρωτικών τεμαχών).

Τα επόμενα 500 εκατομμύρια έτη, κατακερματίζεται σε επιμέρους ηπείρους, οι οποίες ξανά ενώνονται σε μια καινούργια υπερ-ήπειρο, την Παγγαία. Η Παγγαία είναι η πιο δημοφιλής  υπερήπειρος και υπήρξε περίπου πριν 250 εκατομμύρια χρόνια. Αποτελούνταν από μια ενιαία ήπειρο ξηράς και περιβαλλόταν από μια ενιαία θάλασσα, την Πανθάλασσα. Η θάλασσα Τηθύος, αποτελούσε έναν μεγάλο κόλπο και είναι προγονός του ανατολικού τμήματος της Μεσόγειου. Στοιχεία για αυτήν παίρνουμε από τα απολιθώματα των οργανισμών του ίδιου είδους και τις αποθέσεις παγετώνων περμικής ηλικίας στις ηπείρους, που τότε αποτελούσαν μια ενιαία ήπειρο την Γκοντβάνα.

Εάν θέλουμε να προσδιορίσουμε την θέση των σημερινών ηπείρων, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Βόρεια Αμερική, η Ευρώπη και η Ασία, ήταν ενωμένες σε μια ενιαία υπερήπειρο την Λαυρασία και η Νότια Αμερική, η Αφρική, η Ανταρκτική, η Ινδία και η Αυστραλία, ήταν ενωμένες και αυτές σε μια ενιαία ήπειρο την Γκοντβάνα.

Οι δυο ήπειροι αυτές που αρχικά ήταν ενωμένες πριν 180 εκατ. Χρόνια, αρχίσαν να απομακρύνονται και να διασπώνται.

  • Η Ινδία και η Αυστραλία αποκόβονται από την Γκοντβάνα και ξεκινάνε το ταξίδι τους προς τον Βορρά.
  • Η Β. Αμερική αποκόβεται από την Νότια δημιουργώντας τον κόλπο του Μεξικού.
  • Η νότια Αμερική αποχωρίζεται από την Αφρική. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί την γένεση του νότιου Ατλαντικού ωκεανού.
  • Η Τηθύος γίνεται τελικά εσωτερική θάλασσα, η Μεσόγειος, προκαλώντας αλλαγή στα ωκεάνια ρεύματα και μεταβολή του κλίματος σε ψυχρότερο.
  • Η Ινδία έχει συγκρουστεί με την Ασία δημιουργώντας έτσι τα Ιμαλάια όρη και συνεχίζει να ωθείται βόρεια.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο μέσος όρος διάρκειας ζωής των υπερ-ηπείρων είναι περίπου 100 εκατ. χρόνια μέχρι να αρχίσουν να διασπώνται. Οπότε, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι υπερ-ήπειροι θα ξανά ενωθούν σε μια καινούργια υπερ-ήπειρο, την Αμασία, σε περίπου 50-250 εκ. χρόνια. η οποία θα καλύπτει  το μεγαλύτερο μέρος του βορείου ημισφαιρίου, αφού προηγουμένως ο Αρκτικός Ωκεανός και η Καραϊβική, θα έχουν εξαφανισθεί, η Ευρώπη, η Αφρική και η Αυστραλία, θα ενωθούν και θα αποτελούν την Αμασία (που ως επίκεντρο θα είναι η δυτική Αφρική) ενώ η Ανταρκτική με την Αυστραλία ενωθούν, αλλά θα μείνουν απομονωμένες. Αυτό το συμπεραίνουμε από τα εξής  γεγονότα:1) Η Ινδική Πλάκα συνεχίζει να μετακινείται προς το Βορρά, 2) Η Αμερική κινείται προς την Ευρασία, με αποτέλεσμα ο Ειρηνικός Ωκεανός να στενεύει 3) Η Αφρική κινείται προς την Ευρώπη.

Σπουδάζω στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος.