Ζούμε σε ένα κόσμο που ο απόλυτος παραλογισμός, έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Που η κριτική ικανότητα έχει αγγίξει μηδενικά επίπεδα για πολλούς και που η ωμή βλακεία ρέει από τα μπατζάκια. Πολύ λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να αφουγκραστούν την κατάσταση γύρω τους, ενώ ακόμα λιγότεροι είναι αυτοί που μπορούν να τη διαχειριστούν με επιτυχία. Το θέμα όμως είναι, πώς αυτοί που έχουν το θάρρος να δουν την αλήθεια, καταφέρνουν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους; Την απάντηση νομίζω μας την μαρτυρά ο τίτλος…

Το χιούμορ έχει πολλές διαστάσεις και το χρησιμοποιούμε με πολλούς τρόπους. Άλλες φορές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το χιούμορ για να δώσουμε μια πιο ελαφριά διάσταση σε μια λυπητερή ιστορία, άλλες φορές για να διαχειριστούμε με ψυχραιμία μια δύσκολη κατάσταση, ενώ άλλες για να αμυνθούμε. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, ο αυτοσαρκασμός είναι ένας πολύ ικανός τρόπος να κρυφτούμε και να αμυνθούμε στην ανασφάλεια που αισθανόμαστε όταν καλούμαστε να διαχειριστούμε κάτι δύσκολο. Ο σκοπός όμως είναι πάντα ο ίδιος: να έρθουμε σε επαφή με την αλήθεια!

Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσουν να κάνουν πλάκα, να γελούν και να κάνουν και τους άλλους να γελάσουν. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι – λίγοι σε ποσοστό – οι οποίοι στην προσπάθεια να αφουγκραστούν την αλήθεια τους, έχουν κάνει το χιούμορ τρόπο ζωής. Είναι αυτοί οι τύποι που όλη τους η ζωή είναι «μικρά σκερτσάκια». Που οι δύο στις τρεις προτάσεις τους θα περιέχει «χιουμοράκι». Είναι αυτοί που θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να σε κάνουν να γελάσεις, είναι αυτοί που ακόμα και ο τρόπος που κινούνται στο χώρο, είναι αστείος, χωρίς όμως να αγγίζουν τα όρια της γελοιότητας. Αυτό γίνεται γιατί αισθάνονται ικανοποίηση, στην ιδέα ότι μπορούν να κάνουν τον άλλον να γελάσει… Συνήθως αυτοί οι άνθρωποι κάτι κρύβουν. Κάτι που δεν θέλουν να δεις. Κάτι που και οι ίδιοι δεν θα ήθελαν να αντικρίσουν. Είναι άνθρωποι που βρίσκονται σε μια μόνιμη εγρήγορση όταν μιλούν μαζί σου, για να σου πουν το επόμενο λογοπαίγνιο, το επόμενο αστείο, την επόμενη κρυάδα. Αυτό συμβαίνει όχι από φετίχ ή κόμπλεξ, αλλά γιατί με αυτό τον τρόπο απασχολούν το μυαλό τους τόσο έντονα, που δεν του αφήνουν περιθώρια για καμία στενάχωρη σκέψη που θα τους προσγειώσει στην πραγματικότητα.

Για αυτό, την επόμενη φορά που θα γνωρίσεις μια προσωπικότητα με υπερβολικά έντονη την αίσθηση του χιούμορ, πριν σχηματίσεις άποψη για το άτομό του, σκέψου μήπως τελικά κάτι προσπαθεί να κρύψει…

Γεννημένος το ’97 και φανατικός λάτρης της ροκ μουσικής! Σπουδάζω στο τμήμα των Ηλεκτρονικών Μηχανικών στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Αθήνας. Δηλώνω τρελά ερωτευμένος με το τραγούδι, το πιάνο και κάθε πληκτροφόρο όργανο!