Όπως όλοι γνωρίζουμε, η περίοδος των Χριστουγέννων είναι μια άκρως καταναλωτική εποχή του χρόνου.

Άνθρωποι από κάθε μέρος του πλανήτη, αρχίζουν να ασχολούνται με το στολισμό του σπιτιού τους  από τις πρώτες κιόλας μέρες του Νοέμβρη. Τα πολυκαταστήματα γεμίζουν τα ράφια τους με εποχιακά προϊόντα, οι γειτονιές σιγά-σιγά φωτίζονται με πολύχρωμα λαμπιόνια και Άι Βασίληδες και χωρίς να προλάβεις να το συνειδητοποιήσεις, οι πόλεις ντύνονται στα γιορτινά τους.
Φυσικό επόμενο, είναι οι καταναλωτές, να σπεύδουν στα καταστήματα να προμηθευτούν διαφόρων ειδών χριστουγεννιάτικα αντικείμενα, τα απαραίτητα για το στολισμό(!), υλικά για τις ιδιαίτερες συνταγές του γιορτινού τραπεζιού, αλλά και δώρα για τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Καλά όλα αυτά, αλλά…

Τι συμβαίνει όμως όταν ο απλός καταναλωτισμός μετατρέπεται σε υπερκαταναλωτισμό;

Σύμφωνα με πολλές έρευνες, ο τζίρος των εμπορικών καταστημάτων αυξάνεται κατά 50% τις ημέρες των εορτών και η αγοραστική κίνηση τονώνεται σημαντικά. Η γιορτινή ατμόσφαιρα των ημερών και οι στολισμένες βιτρίνες, φαίνεται πως προσελκύουν μεγάλη μερίδα καταναλωτών. Η βόλτα στα μαγαζιά και η αγορά, αποτελεί ξεχωριστή δραστηριότητα και μέσο ψυχαγωγίας που επιδρά στη διάθεση του σημερινού Έλληνα καταναλωτή.
Από την άλλη, τα καταστήματα και οι πωλητές, υπολογίζουν και στηρίζονται πολύ στα έσοδα που θα έχουν από τις αγορές των καταναλωτών την περίοδο των Χριστουγέννων, οι οποίες αποτελούν για αυτούς «σωτήρια πνοή».
Δε θέλει όμως και πολύ, για να ξεφύγει κανείς από τα όρια του απλού καταναλωτισμού και να χάσει τον έλεγχο, μεταβαίνοντας έτσι σε υπερκαταναλωτικά πλαίσια.

Μεγάλος αριθμός καταναλωτών, εύπορων και μη, ψωνίζει αρκετές φορές προϊόντα τα οποία δεν χρειάζεται πραγματικά…

Το marketing επηρεάζει τους πάντες, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα.

Οι διαφημίσεις απευθύνονται στη λογική και το συναίσθημα προκειμένου ο θεατής/ακροατής να προβεί στην αγορά του διαφημιζόμενου αγαθού.

Το κακό όμως δεν είναι μόνο αυτό…

Δυστυχώς οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει από το πραγματικό νόημα και τη μαγεία των Χριστουγέννων, νομίζοντας ότι η αγάπη εκφράζεται κυρίως μέσω του υλισμού – δώρα, ή άλλα αγαθά που φαινομενικά τέρπουν την ψυχή.

Πολλοί από εμάς έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι γινόμαστε όντως πιο ευτυχισμένοι μέσα από τον υλισμό, ενώ απλά γεμίζουμε την πλήξη μας και καμουφλάρουμε την θλίψη μας κάνοντας shopping therapy.

Μπορούμε, άραγε, όμως, να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας μέσω της αγοράς ενός δώρου;

Μπορεί, πράγματι, να μετρηθεί η αγάπη σε χρήματα;

Ο πιο καλοί γονείς του κόσμου είναι αυτοί που θα έχουν κάτω από τα χριστουγεννιάτικο δέντρο το πιο ακριβό δώρο;

 Ή μήπως, τα δώρα των Χριστουγέννων είναι ένα μέσο που έχει επιβληθεί από την διαφήμιση, για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα, κι εμείς σαν άβουλα όντα, γινόμαστε έρμαιά της;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που πρέπει να μας προβληματίσουν φέτος τις γιορτές, με σκοπό την προσέγγιση της αληθινής αγάπης.

Ίσως τελικά, αυτό που ψάχνουμε, να κρύβεται μέσα μας και όχι μέσα στις σακούλες δώρων των καταστημάτων.

Γεννημένος το ’97 και φίλος κάθε μορφής τέχνης. Σπουδάζω στο τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Αθήνας. Ασχολούμαι με το ραδιόφωνο και τους Η/Υ και έχω ως χόμπι τη φωτογραφία. Η αρθρογραφία για μένα είναι ένας τρόπος έκφρασης. Αγαπώ τα ταξίδια, τις ταινίες και την καλή παρέα. Η μεγαλύτερη αδυναμία μου, είναι η μουσική, το τραγούδι και η κιθάρα.