Μία λέξη που ίσως και να ταίριαζε στην περίπτωση αυτή, είναι το «κάρμα»

Ένα από τα μεγαλύτερα αμερικανικά brand κιθαρών, περνάει δύσκολους καιρούς. Φυσικά μιλάμε για την Gibson, μία εταιρία, που εδώ και 116 χρόνια, αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα και ποιοτικά κατασκευαστικά τμήματα κιθάρας, με πασίγνωστους μουσικούς υποστηρικτές όπως τον Jimmy PageSlashAngus YoungEric ClaptonMark Knopfler και πολλούς άλλους.

Η εταιρία μπήκε σε καθεστώς πτώχευσης με ζωντανές όμως ακόμα ελπίδες, για ενδεχόμενα ανάκαμψης, αφού υπέβαλε την Τρίτη (1/5), αίτηση υπαγωγής στο «Chapter 11» του αμερικανικού πτωχευτικού κώδικα, με σχέδιο αναδιάρθρωσής της υπό τη νέα ιδιοκτησία των δανειστών της. Ο διευθύνων σύμβουλος της, Henry Juszkiewicz, παρά τα όσα συμβαίνουν, συνεχίζει να είναι αισιόδοξος λέγοντας συγκεκριμένα πως «Τους τελευταίους 12 μήνες, έχουμε κάνει ουσιαστικά άλματα μέσω μίας επιχειρησιακής αναδόμησης. Πουλήσαμε τα brands που δεν ανήκουν στον πυρήνα μας, αυξήσαμε τα έσοδα και μειώσαμε τις απαιτήσεις του κεφαλαίου κίνησης. Η απόφαση να επικεντρωθούμε ξανά στη βασική μας επιχείρηση, τα μουσικά όργανα, συνδυαστικά με τη σημαντική υποστήριξη από τους δανειστές μας, πιστεύω ότι θα εξασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα και οικονομική εξυγίανση της εταιρείας.»

Η εταιρεία επικαλείται μια «καταστροφική» οικονομική πτώση, εφόσον δεν απέδωσαν οι επενδύσεις της σε καταναλωτικά ηλεκτρονικά είδη, ενώ ο Juszkiewicz, ανακοίνωσε ότι τα χρέη της ανέρχονται σε περίπου 100 με 500 εκατ. δολάρια και ότι τουλάχιστον 100.000 δολάρια είναι χρέη προς 26 άλλες εταιρείες. Κρίνοντας από αυτό, αποφασίστηκε πως η Gibson, η οποία απασχολεί γύρω στους 875 εργαζόμενους στα 3 της εργοστάσια, θα επικεντρωθεί και πάλι στο βασικό της αντικείμενο, εκείνο των μουσικών οργάνων, το οποίο  υποστηρίζεται ότι θα φέρει μια σταθερή μακροχρόνια οικονομία.

Εμβαθύνοντας όμως λίγο περισσότερο, θα μπορούσε να παρομοιάσει κανείς το τέλος της εταιρίας της Epiphone, με της δύσκολες καταστάσεις στις οποίες βρίσκεται αυτή τη στιγμή η Gibson…

Το 1894 ο Orville Gibson, ξεκίνησε να κατασκευάζει και να πουλάει τα πρώτα του μουσικά όργανα, στο Kalamazoo του Michigan, ο οποίος στην πορεία, το 1902, αποφάσισε να ιδρύσει την εταιρία της Gibson, με τη μετέπειτα έδρα της το Nashville. Παράλληλα όμως, λειτουργούσε με πολύ καλούς ρυθμούς και μια ανταγωνίστριά της, η Epiphone, η οποία πρωτοξεκίνησε το 1873, με τον Αναστάσιο Σταθόπουλο να δημιουργεί το πρώτο του βιολί και λαούτο και τον Επαμεινώνδα (γιο του) να αναλαμβάνει μετά τα σκήπτρα της. Όλα κυλούσαν ομαλά και προοδευτικά για αυτή, έως και το 1943, που ο Epi πέθανε. Η παραγωγή της εταιρείας μειώθηκε πάρα πολύ και σε συνδυασμό με τις άσχημες συγκυρίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έφτασε σε άθλιο σημείο. Τότε, το 1957 εμφανίστηκε και η Gibson, η οποία αγόρασε την εταιρία στην εξευτελιστική τιμή των 20.000 δολαρίων, ενώ σα να μην έφτανε αυτό, η Gibson όπως γράφεται, κράτησε μόνο ότι χρειαζόταν και φέρθηκε εξίσου εξευτελιστικά, σε όλα τα υπόλοιπα καλούπια, εργαλεία κλπ, καίγοντάς τα, πίσω από το εργοστάσιο της Epiphone. Μαζί με αυτά ίσως και τα καλούπια του Αναστάσιου. Κάπως έτσι, χάθηκε εκ των πραγμάτων από το παρασκήνιο αυτή η μεγάλη βασίλισσα της πρωτοποριακής κατασκευής κιθάρας, αφήνοντας στην κορυφή μόνο την πλέον παντοδύναμη Gibson.

Γεννημένος το ’97 και φίλος κάθε μορφής τέχνης. Σπουδάζω στο τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Αθήνας. Ασχολούμαι με το ραδιόφωνο και τους Η/Υ και έχω ως χόμπι τη φωτογραφία. Η αρθρογραφία για μένα είναι ένας τρόπος έκφρασης. Αγαπώ τα ταξίδια, τις ταινίες και την καλή παρέα. Η μεγαλύτερη αδυναμία μου, είναι η μουσική, το τραγούδι και η κιθάρα.