Νέος, εκκεντρικός, αντισυμβατικός, κατάφερε μέσα στα λίγα χρόνια της ζωής του να κερδίσει την αιώνια μουσική αθανασία!

Ο θρυλικός τραγουδιστής του συγκροτήματος The Doors, Jim Morrison, άφησε σαν σήμερα το 1971, την τελευταία του πνοή στα μόλις 27 του χρόνια.

Γεννηθείς στις 8 Δεκέμβρη του 1943, ο James “Jim” Douglas Morrison μεγάλωσε σε ένα αυταρχικό οικογενειακό περιβάλλον γεγονός που φαίνεται να δικαιολογεί το επαναστατικό ύφος που ανέπτυξε μεγαλώνοντας και ξεδίπλωσε επί σκηνής. Μόλις στην ηλικία των 4, έγινε αυτόπτης μάρτυρας ενός θανατηφόρου ατυχήματος. Το γεγονός αυτό σημάδεψε όπως ήταν αναμενόμενο την παιδική του αθωότητα, με τον ίδιο να το αποτυπώνει σε διάφορα τραγούδια του όπως στο “Peace Frog” (“Ινδιάνοι σκορπισμένοι στον αυτοκινητόδρομο της αυγής αιμορραγούν/Φαντάσματα βρίθουν το εύθραυστο σαν τσόφλι μυαλό του μικρού παιδιού.”). 

Η τάση του προς τον χώρο της τέχνης φάνηκε από τα εφηβικά του χρόνια, που άρχισε να γράφει ποίηση. Στο κολέγιο, έδειξε το ενδιαφέρον του για το θέατρο και την κινηματογραφία.

Η πορεία του με τους The Doors

Στα 21 του μετακόμισε στο Los Angeles, όπου και σπούδασε στο UCLA. Εκεί γνώρισε τον Ray Manzarek με τον οποίο αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα συγκρότημα που θα στιγμάτιζε την παγκόσμια μουσική: Τους The Doors. Το συγκρότημα απέκτησε σύντομα άλλα 2 μέλη, τους Robby Krieger , and John Densmore.

Επί σκηνής ήταν εξωστρεφής και υπερβολικός σε σημείο να προκαλεί με τις κινήσεις του τις αρχές. Αδυνατούσε να διαχειριστεί την αναγνώριση του απ’το κοινό γι’αυτό συχνά εμφανιζόταν μεθυσμένος με τάσεις προκλητικότητας. Στην προσωπική του ζωή όμως ήταν εσωστρεφής και μοναχικός.Το μείγμα της ροκ με την μπλουζ, μαζί με τους ψαγμένους του στίχους, όπως στο “The End” που αναφέρεται στην σχέση του με τον πατέρα του ή στο “People Are Strange” μια ωδή στους ανθρώπους που δεν τα πάνε καλά με τους κοινωνικούς κανόνες. Όπως ο ίδιος.

Ένα ένταλμα σύλληψης και μία χαμένη δίκη ήταν αρκετά για να τον κάνουν να χάσει την όρεξη του για ζωή. Μερικοί τον κατηγορούν για αυτοκαταστροφή, άλλοι πάλι λένε πως έβλεπε πολύ πιο μπροστά από τους υπόλοιπους, ήταν οραματιστής. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι άφησε το στίγμα του στην παγκόσμια μουσική για πάντα.

 

 

 

 

Γεννημένη το 97′ , σπουδάζω στο τμήμα Νομικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Λάτρης των αθλημάτων, ασχολούμαι ενεργά με το ποδόσφαιρο. Καινούργια στον χώρο της αρθρογραφίας με αντικείμενο κυρίως την πολιτική και τον κινηματογράφο.